Betula pendula
€95.00
Inheems in Europa, Klein-Azië. De in Nederland meest bekende, inheemse berk. Opgaand tot 20 m hoog, vaak meerstammig. Losse, onregelmatige kroon met sterk neerhangende twijgen. Witte, sterk afbladderende bast. Later dikke, ruw gespleten, grijsgroene tot zwarte schors. Glanzend frisgroen driehoekig tot ruitvormig blad. Twijgen bezet met ruwe, wratachtige lenticellen. Weinig bodemeisen. Betula Pendula is, zoals de meeste berken, een pionierhoutsoort, wat inhoudt dat hij licht behoevend is. Niet gevoelig voor wind, maar verdraagt geen zeewind. Berken zijn gevoelig voor veranderingen in de groeiomstandigheden. Bodemverdichting, ophogingen en veranderingen in de grondwaterstand zijn funest. Overwegend voor landschappelijk gebruik in houtwallen, wind- en brandsingels, bossen en als decoratieve en karakteristieke boom in parken en tuinen.Eigenschappen
| Eigenschap | Waarde |
|---|---|
| Geslacht Latijnse Benaming | BETULA |
| Geslacht Familienaam | fam. Betulaceae |
| Soort | pendula |
| Kruising 1 | (syn. Betula alba, Betula verrucosa) |
| Ronde / Eivormige Kroon | nee |
| Smalle Kroon | nee |
| Treurvorm | nee |
| Brede / Forse Kroon | ja |
| Smalle Straten | nee |
| Brede Straten | ja |
| Landschappelijke Beplanting | ja |
| Parkboom / Solitair | ja |
| Kustgebieden | nee |
| Industriegebieden | ja |
| Schaduw Verdragend | nee |
| Weinig/geen Snoei | ja |
| Gesloten Verharding | nee |
| Sierwaarde | ja |
| Dracht- En Waardboom | nee |
| Droogtetolerant | ja |
| Tolereert Natte Periodes | ja |
| Winterhardheidszone (Europa) | 2 |
| Winterhardheid (°C) | -45,5 tot -40,1 |
| Bijzonder-kenmerk | opvallende stam of tak |
| Vorm- | opgaand |
| Wintergroen- | bladverliezend |
| Windgevoeligheid | niet windgevoelig |
| Waterbehoefte- | geen bijzondere waterbehoefte |
| Standplaats- | Alle standplaatsen goed |
| Bladgrootte- | tussen 3 en 5 cm |
| Planttype- | Bomen en heesters |
| Grondsoort- | arme (zand)grond |
| Geur- | niet geurend |
| Eetbaarheid- | plant is niet eetbaar |
| Bloemkleur- | geel |
| Bloeitijd- | Maart |
| Bladvorm- | blad is eivormig |
| Bladkleur- | groen |
Inheems in Europa, Klein-Azië. De in Nederland meest bekende, inheemse berk. Opgaand tot 20 m hoog, vaak meerstammig. Losse, onregelmatige kroon met sterk neerhangende twijgen. Witte, sterk afbladderende bast. Later dikke, ruw gespleten, grijsgroene tot zwarte schors. Glanzend frisgroen driehoekig tot ruitvormig blad. Twijgen bezet met ruwe, wratachtige lenticellen. Weinig bodemeisen. Betula Pendula is, zoals de meeste berken, een pionierhoutsoort, wat inhoudt dat hij licht behoevend is. Niet gevoelig voor wind, maar verdraagt geen zeewind. Berken zijn gevoelig voor veranderingen in de groeiomstandigheden. Bodemverdichting, ophogingen en veranderingen in de grondwaterstand zijn funest. Overwegend voor landschappelijk gebruik in houtwallen, wind- en brandsingels, bossen en als decoratieve en karakteristieke boom in parken en tuinen.
