Betula pendula
€95.00
Inheems in Europa, Klein-Azië. De in Nederland meest bekende, inheemse berk. Opgaand tot 20 m hoog, vaak meerstammig. Losse, onregelmatige kroon met sterk neerhangende twijgen. Witte, sterk afbladderende bast. Later dikke, ruw gespleten, grijsgroene tot zwarte schors. Glanzend frisgroen driehoekig tot ruitvormig blad. Twijgen bezet met ruwe, wratachtige lenticellen. Weinig bodemeisen. Betula Pendula is, zoals de meeste berken, een pionierhoutsoort, wat inhoudt dat hij licht behoevend is. Niet gevoelig voor wind, maar verdraagt geen zeewind. Berken zijn gevoelig voor veranderingen in de groeiomstandigheden. Bodemverdichting, ophogingen en veranderingen in de grondwaterstand zijn funest. Overwegend voor landschappelijk gebruik in houtwallen, wind- en brandsingels, bossen en als decoratieve en karakteristieke boom in parken en tuinen.Eigenschaften
| Charakteristisch | Wert |
|---|---|
| Geschlecht Lateinischer Name | BETULA |
| Geschlecht Familienname | fam. Betulaceae |
| Sorte | pendula |
| Kruising 1 | (syn. Betula alba, Betula verrucosa) |
| Runde Eiförmige Krone | nein |
| Schmale Krone | nein |
| Trauerform | nein |
| Breite / Große Krone | ja |
| Enge Straßen | nein |
| Breite Straßen | ja |
| Landschaftsbepflanzung | ja |
| Parkbaum / Solitär | ja |
| Küstenzone | nein |
| Industriegebiete | ja |
| Schattentolerant | nein |
| Wenig/kein Schnitt | ja |
| Geschlossene Pflasterung | nein |
| Zierwert | ja |
| Wertvoll Für Bienen, Schmetterlinge Und Vögel | nein |
| Dürretolerant | ja |
| Verträgt Nasse Perioden | ja |
| Winterhärtezone (Europa) | 2 |
| Winterhärte (°C) | -45,5 tot -40,1 |
| Besonderheit | Auffälliger Stamm oder Ast. |
| Form | Aufrecht |
| Immergrün | Laubabwerfend |
| Windempfindlichkeit | Nicht windempfindlich |
| Wasserbedarf | Kein besonderer Wasserbedarf |
| Standort | Alle Standorte geeignet |
| Blattgröße | Zwischen 3 und 5 cm |
| Pflanzentyp | Bäume und Sträucher |
| Bodenart | Magerer (sandiger) Boden |
| Geruch | Nicht duftend |
| Genießbarkeit | Pflanze ist nicht essbar |
| Blumenfarbe | geel |
| Blütezeit | März |
| Blattform | Blatt ist eiförmig |
| Blattfarbe | Grün |
Inheems in Europa, Klein-Azië. De in Nederland meest bekende, inheemse berk. Opgaand tot 20 m hoog, vaak meerstammig. Losse, onregelmatige kroon met sterk neerhangende twijgen. Witte, sterk afbladderende bast. Later dikke, ruw gespleten, grijsgroene tot zwarte schors. Glanzend frisgroen driehoekig tot ruitvormig blad. Twijgen bezet met ruwe, wratachtige lenticellen. Weinig bodemeisen. Betula Pendula is, zoals de meeste berken, een pionierhoutsoort, wat inhoudt dat hij licht behoevend is. Niet gevoelig voor wind, maar verdraagt geen zeewind. Berken zijn gevoelig voor veranderingen in de groeiomstandigheden. Bodemverdichting, ophogingen en veranderingen in de grondwaterstand zijn funest. Overwegend voor landschappelijk gebruik in houtwallen, wind- en brandsingels, bossen en als decoratieve en karakteristieke boom in parken en tuinen.
