Quercus bicolor
€0.00
Herkomst Noordoosten VS. Geïmporteerd in Europa in 1800. Een aparte eik waarvan zowel de Nederlandstalige naam als haar botanische naam is gebaseerd op de verschillende kleuren die de onderzijde en bovenzijde van het blad hebben. Het blad is 12-18 cm lang en 7-11 cm breed en ca. 2/3 van de lengte is ondiep gelobd. De bovenzijde is glimmend groen, de onderzijde opvallend grijsgroen tot grijswit en zacht behaard. In de herfst verkleurt het blad geelbruin, soms oranjerood. Hoogte tot circa 20 m, langzame groei. Eikels zijn tot bijna 1/3 omsloten. Jonge scheuten zijn licht behaard, later kaal en glad wordend. Ze zijn roodbruin en zijn voorzien van veel lenticellen. De grijsbruine geschubde schors schilfert bij oudere exemplaren in langwerpige platen af. Ze groeit namelijk van nature op vochtige plaatsen als rivieroevers en bij moerassen. Prefereert een standplaats met een normale tot matig droge bodem in de omgeving van stromend water. Een prachtige parkboom die opvalt.Eigenschappen
| Eigenschap | Waarde |
|---|---|
| Geslacht Latijnse Benaming | QUERCUS |
| Geslacht Familienaam | fam. Fagaceae |
| Soort | bicolor |
| Ronde / Eivormige Kroon | nee |
| Smalle Kroon | nee |
| Treurvorm | nee |
| Brede / Forse Kroon | ja |
| Smalle Straten | nee |
| Brede Straten | nee |
| Landschappelijke Beplanting | nee |
| Parkboom / Solitair | ja |
| Kustgebieden | nee |
| Industriegebieden | nee |
| Schaduw Verdragend | nee |
| Weinig/geen Snoei | ja |
| Gesloten Verharding | nee |
| Sierwaarde | ja |
| Dracht- En Waardboom | nee |
| Droogtetolerant | ja |
| Tolereert Natte Periodes | ja |
| Winterhardheidszone (Europa) | 4 |
| Winterhardheid (°C) | -34,4 tot -28,9 |
| Bijzonder-kenmerk | spectaculaire herfstkleuren |
| Vorm- | opgaand |
| Wintergroen- | bladverliezend |
| Windgevoeligheid | niet windgevoelig |
| Waterbehoefte- | veel water |
| Vruchttijd- | September – Oktober |
| Vruchtkleur- | bruin |
| Standplaats- | zonnige standplaats |
| Bladgrootte- | tussen 10 en 15 cm |
| Planttype- | Bomen en heesters |
| Grondsoort- | humusrijke (bos)grond |
| Geur- | niet geurend |
| Eetbaarheid- | plant is niet eetbaar |
| Bloemkleur- | groen |
| Bloeitijd- | Mei |
| Bladvorm- | gelobd |
| Bladkleur- | groen |
Herkomst Noordoosten VS. Geïmporteerd in Europa in 1800. Een aparte eik waarvan zowel de Nederlandstalige naam als haar botanische naam is gebaseerd op de verschillende kleuren die de onderzijde en bovenzijde van het blad hebben. Het blad is 12-18 cm lang en 7-11 cm breed en ca. 2/3 van de lengte is ondiep gelobd. De bovenzijde is glimmend groen, de onderzijde opvallend grijsgroen tot grijswit en zacht behaard. In de herfst verkleurt het blad geelbruin, soms oranjerood. Hoogte tot circa 20 m, langzame groei. Eikels zijn tot bijna 1/3 omsloten. Jonge scheuten zijn licht behaard, later kaal en glad wordend. Ze zijn roodbruin en zijn voorzien van veel lenticellen. De grijsbruine geschubde schors schilfert bij oudere exemplaren in langwerpige platen af. Ze groeit namelijk van nature op vochtige plaatsen als rivieroevers en bij moerassen. Prefereert een standplaats met een normale tot matig droge bodem in de omgeving van stromend water. Een prachtige parkboom die opvalt.
