Quercus bicolor
€0.00
Herkomst Noordoosten VS. Geïmporteerd in Europa in 1800. Een aparte eik waarvan zowel de Nederlandstalige naam als haar botanische naam is gebaseerd op de verschillende kleuren die de onderzijde en bovenzijde van het blad hebben. Het blad is 12-18 cm lang en 7-11 cm breed en ca. 2/3 van de lengte is ondiep gelobd. De bovenzijde is glimmend groen, de onderzijde opvallend grijsgroen tot grijswit en zacht behaard. In de herfst verkleurt het blad geelbruin, soms oranjerood. Hoogte tot circa 20 m, langzame groei. Eikels zijn tot bijna 1/3 omsloten. Jonge scheuten zijn licht behaard, later kaal en glad wordend. Ze zijn roodbruin en zijn voorzien van veel lenticellen. De grijsbruine geschubde schors schilfert bij oudere exemplaren in langwerpige platen af. Ze groeit namelijk van nature op vochtige plaatsen als rivieroevers en bij moerassen. Prefereert een standplaats met een normale tot matig droge bodem in de omgeving van stromend water. Een prachtige parkboom die opvalt.Eigenschaften
| Charakteristisch | Wert |
|---|---|
| Geschlecht Lateinischer Name | QUERCUS |
| Geschlecht Familienname | fam. Fagaceae |
| Sorte | bicolor |
| Runde Eiförmige Krone | nein |
| Schmale Krone | nein |
| Trauerform | nein |
| Breite / Große Krone | ja |
| Enge Straßen | nein |
| Breite Straßen | nein |
| Landschaftsbepflanzung | nein |
| Parkbaum / Solitär | ja |
| Küstenzone | nein |
| Industriegebiete | nein |
| Schattentolerant | nein |
| Wenig/kein Schnitt | ja |
| Geschlossene Pflasterung | nein |
| Zierwert | ja |
| Wertvoll Für Bienen, Schmetterlinge Und Vögel | nein |
| Dürretolerant | ja |
| Verträgt Nasse Perioden | ja |
| Winterhärtezone (Europa) | 4 |
| Winterhärte (°C) | -34,4 tot -28,9 |
| Besonderheit | Spektakuläre Herbstfarben. |
| Form | Aufrecht |
| Immergrün | Laubabwerfend |
| Windempfindlichkeit | Nicht windempfindlich |
| Wasserbedarf | Viel Wasser |
| Fruchtzeit | September - Oktober |
| Fruchtfarbe | Braun |
| Standort | Sonniger Standort |
| Blattgröße | Zwischen 10 und 15 cm |
| Pflanzentyp | Bäume und Sträucher |
| Bodenart | Humusreicher (Waldboden) Boden |
| Geruch | Nicht duftend |
| Genießbarkeit | Pflanze ist nicht essbar |
| Blumenfarbe | groen |
| Blütezeit | Mai |
| Blattform | Gelappt |
| Blattfarbe | Grün |
Herkomst Noordoosten VS. Geïmporteerd in Europa in 1800. Een aparte eik waarvan zowel de Nederlandstalige naam als haar botanische naam is gebaseerd op de verschillende kleuren die de onderzijde en bovenzijde van het blad hebben. Het blad is 12-18 cm lang en 7-11 cm breed en ca. 2/3 van de lengte is ondiep gelobd. De bovenzijde is glimmend groen, de onderzijde opvallend grijsgroen tot grijswit en zacht behaard. In de herfst verkleurt het blad geelbruin, soms oranjerood. Hoogte tot circa 20 m, langzame groei. Eikels zijn tot bijna 1/3 omsloten. Jonge scheuten zijn licht behaard, later kaal en glad wordend. Ze zijn roodbruin en zijn voorzien van veel lenticellen. De grijsbruine geschubde schors schilfert bij oudere exemplaren in langwerpige platen af. Ze groeit namelijk van nature op vochtige plaatsen als rivieroevers en bij moerassen. Prefereert een standplaats met een normale tot matig droge bodem in de omgeving van stromend water. Een prachtige parkboom die opvalt.
